กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กระบองสีแดงอันนั้นฟาดลงบนศีรษะของเถ้าแก่เนี้ย
กระบองกะพริบอยู่หลายครั้ง กว่าจะฟื้นคืนเป็นสีแดงตามปกติ
ร่างของเถ้าแก่เนี้ยแกว่งไปมา
โจวไป๋อยู่ด้านข้าง ต้องการจะยื่นมือไปประคอง
ทว่าบาร์เทนเดอร์เอียงศีรษะกลับชิงตัดหน้า มาถึงด้านข้างเถ้าแก่เนี้ยเสียก่อน
“ไม่เป็นไร ประเดี๋ยวก็ดีขึ้นแล้ว”
เขาประคองเถ้าแก่เนี้ยไปนั่งลงบนเก้าอี้ราวกับเป็นผู้อาวุโสคนหนึ่ง
จากนั้นก็โค้งคำนับขอโทษเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนไม่หยุดหย่อน
เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนถือกระบองสีแดงเดินออกจากร้านเหล้าไป
บาร์เทนเดอร์เอียงศีรษะถอนหายใจออกมาหนึ่งเสียง แล้วมองไปยังดวงจันทร์นอกหน้าต่าง