กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋รู้สึกว่าตนเองตกอยู่ท่ามกลางความมืด
มีเพียงลำแสงหนึ่งที่สว่างขึ้นมาจากที่ไกลออกไป
เขาออกแรงลืมตาอย่างยากลำบาก มองไปยังลำแสงนั้น
เห็นเพียงเงาร่างของเด็กชายตัวเล็กคนหนึ่ง กำลังเดินช้า ๆ ตรงมาทางเขา
รอจนกระทั่งเด็กชายตัวเล็กเดินเข้าใกล้ โจวไป๋จึงมองเห็นชัดเจนว่าคนที่มาก็คือเล่อเล่อ
"พี่ชาย พวกเขาให้ผมมาหาคุณ"
พวกเขา?
โจวไป๋เจ็บปวดจนเหงื่อเย็นผุดพราย ในสมองราวกับติดขัดไปหมด ไม่มีวิธีการจะครุ่นคิดอะไรได้มากอีกต่อไปแล้ว
จากนั้น เขาก็รู้สึกได้ว่าเล่อเล่อไปรับมาเม็ดยาเม็ดหนึ่ง แล้วยัดใส่เข้ามาในปากของเขา
หลังจากกลืนเม็ดยาลงไป ความเจ็บปวดตามร่างกายจึงค่อย ๆ สลายหายไป