ตอนที่ 51 ปกติไม่ได้หมายถึงธรรมดาสามัญ

หลังจากเล่อเล่อพูดจบ ก็ส่งเสียง “แง” หนึ่งเสียงร้องไห้ออกมาอีกระลอก

โจวไป๋พลันรู้สึกหนังศีรษะชาวาบขึ้นมาทันที

จากค่าประสบการณ์ของเขา ทุกครั้งที่เด็กคนนี้ร้องไห้ จะต้องมีคนประสบเคราะห์ร้ายเสมอ

ตอนที่ร้องไห้ครั้งแรก หัวของงูเหลือมยักษ์ถูกบิดจนหลุด ตอนที่ร้องไห้ครั้งที่สอง หัวของหญิงสาวผมสั้นก็ถูกบิดไปอยู่ด้านหลัง

การร้องไห้ครั้งนี้...

โจวไป๋อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่า ศีรษะของตนเองดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยแข็งแรงมั่นคงเสียแล้ว

“ทุกคนบนโลกใบนี้ ล้วนเป็นหนึ่งเดียวในโลกทั้งนั้นแหละ”

โจวไป๋ระมัดระวังอย่างยิ่งในการพยายามปลูกฝังซุปไก่ทางจิตใจให้แก่เล่อเล่อ

เล่อเล่อสูดน้ำมูกแล้วเอ่ยขึ้นพลางสะอื้น “แต่ว่า... แต่แม่ของฉันบอกว่าฉันเป็นเด็กน้อยปกติคนหนึ่งนี่นา”