ตอนที่ 43 เริ่มต้นวัฏจักรครั้งที่สอง

โจวไป๋มองไปยังกฎระเบียบข้อแรกของสถานีรถไฟหมายเลขสอง

นอกจากทิศทางของประตูออกจากสถานีที่แตกต่างกันแล้ว กฎระเบียบข้อนี้ก็แทบจะเหมือนกับกฎระเบียบข้อแรกของสถานีรถไฟหมายเลขหนึ่งทุกประการ

ส่วนกฎระเบียบข้อที่สอง โจวไป๋กลับดูไม่ค่อยเข้าใจเท่าใดนัก

เพราะมันเขียนไว้เลื่อนลอยเกินไปจริง ๆ

ชีวิตของใครบ้างที่ไม่เคยมีประสบการณ์ความเจ็บปวดมาบ้างล่ะ?

เข็มทิ่มบนมือก็เจ็บ ถูกมีดฟันทีหนึ่งก็เจ็บเหมือนกัน

แบบนี้จึงยากที่จะแยกแยะให้ชัดเจน

โจวไป๋มองดูทางออกจากสถานีทั้งสองช่องทางนอกประตูรถไฟ ทว่ากลับได้ยินเล่อเล่อข้างกายเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง

“เฮ้อ มีแค่ประตูเดียวอีกแล้ว

”