ตอนที่ 41 พี่ชาย มาเล่นบอลกับฉัน

โจวไป๋เงยหน้ามองไปยังเธอ

ภาพที่ปรากฏสู่สายตา คือหญิงสาวผมสั้นใบหน้าหมดจดคนหนึ่ง

ทว่าตอนนี้เพิ่งจะต้นฤดูสารท เธอแท้ ๆ กลับหนาวจนตัวสั่นเทาไปทั่วทั้งร่าง ทั้งยังห่มผ้าห่มนวมผืนหนึ่งคลุมกายไว้แน่น

โจวไป๋รู้สึกว่าคนคนนี้แปลกประหลาดมาก แต่ก็ไม่ได้แสดงปฏิกิริยาอะไรมากความ

เขาหดกลับ เพื่อเว้นที่ว่างให้อีกฝ่าย

จากนั้นหญิงสาวก็เดินเข้าไป แล้วนั่งลงตรงที่นั่งข้างขวาของโจวไป๋

โจวไป๋คาดไม่ถึงว่าที่นั่งที่ตัวเองเลือกตามอำเภอใจ ด้านข้างกลับมีคนนั่ง จึงรู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมาเล็กน้อยทันที

ทว่าถ้าตอนนี้จะเปลี่ยนที่นั่งใหม่อีกครั้ง ก็จะดูจงใจเกินไป

โจวไป๋คิดหน้าคิดหลัง สุดท้ายก็ตัดสินใจฝืนใจไม่ขยับเปลี่ยนที่นั่ง