กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เนื้อหาที่บันทึกไว้ในสมุดเล่มเล็กเล่มนี้น่าจะเป็นของที่ยามเฝ้าประตูคนก่อนหน้าอยู่ต่อ
รู้สึกเหมือนเป็นกฎระเบียบที่เขาสรุปขึ้นมาด้วยตัวเอง
หลังจากโจวไป๋อนุมานถึงเจ้านายของสมุดบันทึกอย่างเรียบง่ายแล้ว ก็ตั้งใจอ่านเนื้อหาข้างใน
【1. สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในโรงฆ่าสัตว์ทั้งหมด ก็คือพวกผู้ควบคุมงานเหล่านั้น】
【2. อย่านับ และอย่าพยายามรับรู้ว่าโรงฆ่าสัตว์มีประตูกี่บาน ยิ่งห้ามเปิดประตูที่ไม่เคยเห็นเด็ดขาด】
【3. อย่าทำให้หมอโกรธ! พึงจำไว้! พึงจำไว้!】
【4. หมูเป็นสัตว์ที่เชื่อง ลำตัวของมันอ้วนพี แขนขาสั้น ใบหูใหญ่ ปากและจมูกค่อนข้างยาว ต้องจดจำลักษณะเด่นเหล่านี้ของหมูให้ขึ้นใจ! จดจำให้ขึ้นใจ! จดจำให้ขึ้นใจ!】