กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ดึกป่านนี้ยังจะออกจากบ้านอีกเหรอ?”
รปภ. ดูมีท่าทีกระวนกระวาย น้ำเสียงแย่มาก
โจวไป๋หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยปาก
“เปล่าครับ ผมแค่พอดีออกมาเดินเล่น
จริงสิ เรื่องผู้หญิงชุดกระโปรงสีแดงที่พูดถึงคราวก่อน ผมสงสัยมากเลย พอจะเล่าให้ผมฟังเพิ่มอีกหน่อยได้ไหมครับ?”
รปภ. เอียงศีรษะอย่างแข็งทื่อ ดึงกระตุกมุมปากอย่างไม่เข้าที่เข้าทาง สภาพราวกับเป็นคนละคนกับเมื่อสองวันก่อน
“อย่าเอ่ยถึงผู้หญิงคนนั้น! ทั้งหมดเป็นเพราะนังผู้หญิงคนนั้น!”
แม้โจวไป๋จะรู้สึกว่าสภาพของ รปภ. ผิดปกติอย่างยิ่ง แต่ก็ยังรีบเร่งถามย้ำ
“ผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไรไปเหรอครับ?”
“ฉันไม่อยากกินยา!