กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังจากนำเม็ดยากลืนลงไป แววตาของสุนัขดำดูเหมือนฟื้นคืนความแจ่มใสขึ้นเล็กน้อย
แรงดิ้นรนลดน้อยลง
เพียงแต่สีหน้าดุร้ายยังไม่ได้เก็บกลับ และจมูกก็ส่ง “เสียงหวิว” ออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน
โจวไป๋พยายามคลายมือทั้งสองข้างที่คว้าไว้เพื่อปล่อยออก
สุนัขดำสัมผัสได้ว่าโจวไป๋ปล่อยมือจากมันแล้ว จึงถอยหลังอย่างระวังไปหลายก้าว
ต่อมากดขาหน้าลงคลานหมอบ ขาหลังงอ ทำการเคลื่อนไหวเตรียมโจมตี
——“จบแล้ว! เม็ดยาไม่ได้ผลมากเท่าไร!”
——“สุนัขดำยังจะโจมตีโจวไป๋อยู่ดี”
——“ทำไงดี? ท้ายที่สุดบริษัทเภสัชกรรมเหาโหย่วเซี่ยวจะมารับโจวไป๋เมื่อไร?”
โจวไป๋กำหมัดทั้งสองข้าง เตรียมพร้อมต่อสู้ดิ้นรนเช่นกัน