กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 359 สหายเก่า
แต่สิบเอ็ดคนนั้นดูเหมือนจะมีฝีมือไม่เบาเลยสักคน
พวกเขาชักดาบออกมา หมุนตัวปัดลูกศร ทั้งยังคอยคุ้มกันม้าศึก แล้วถอยรวมหนีไปทีละน้อย
แถมยังมีเกราะคอยป้องกัน จึงไม่มีใครบาดเจ็บเลยสักคน
“เซียวว่านผิง เจ้าจัดการยากสมคำร่ำลือจริง ๆ!”
หัวหน้ากลุ่มคนนั้นส่งเสียงหัวเราะลั่น ทิ้งประโยคนี้ไว้ มือก็ยังไม่หยุดขยับ ควบม้าหนีไปอย่างรวดเร็ว
“ฟิ้ว... ฟิ้ว...”
ลูกศรถูกยิงออกไปอีกชุด แต่ระยะทางมันไกลเกินกว่าจะเอื้อมถึงเสียแล้ว
พริบตาเดียวทั้งสิบเอ็ดคนก็หายลับไปจากสายตาของทุกคน เหลือเพียงจุดดำสิบเอ็ดจุด
เซียวว่านผิงคิดในใจว่า คนพวกนี้ดูท่าทางจะมีวรยุทธ์ไม่ธรรมดาเลย