ตอนที่ 258 มือสังหารอาภรณ์ขาว

ตอนที่ 258 มือสังหารอาภรณ์ขาว

เซียวว่านผิงตอบตามความจริง “พ้นเที่ยงไปแล้ว อาการถึงจะกำเริบอีกรอบ”

“พูดแบบนี้ เรื่องหลังจากเที่ยง เจ้าก็ยังจำไม่ได้สินะ”

แม้ว่าเซียวว่านอานจะขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าดูน่าเสียดายยิ่ง

แต่เซียวว่านผิงก็ยังจับความรู้สึกโล่งอกแวบหนึ่งจากแววตาของอีกฝ่ายได้

พอเห็นแบบนั้น ในใจเขาก็งุนงงหนักมาก

เจ้าเซียวว่านอานนี่ หรือว่าหลังเที่ยงไปแล้ว จะทำเรื่องอะไรที่รู้สึกผิดต่อร่างเดิมเข้าล่ะสิ?

“จำไม่ได้จริง ๆ หมอผีบอกว่าโรคนี้รักษายาก จะหายขาดหรือไม่ก็ยังไม่รู้ ทำได้แค่ค่อย ๆ กินยาไปเท่านั้น”

“จำไม่ได้จริง ๆ หมอผีบอกว่าโรคนี้รักษายาก จะหายขาดหรือไม่ก็ยังไม่รู้ ทำได้แค่ค่อย ๆ กินยาไปเท่านั้น”

ถึงในใจจะสงสัย แต่ปากของเซียวว่านผิงยังคงพูดจาออกมาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น