กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 232 อยู่แค่เอื้อม
พอเฮ่อเหลียนอวี๋จากไป สีหน้าของตู๋กูโยวก็ตึงเครียดขึ้นมาทันที
“ท่านอาจารย์ อาการของท่านโหวมีปัญหาหรือ”
“โรคสติเฟื่องไม่มีปัญหาอะไร แค่ช่วงเช้าท่านโหวสั่งไว้ ให้เจ้านำเรื่องนี้ไปบอกกับจักรพรรดิจิ่ง”
“บอกฝ่าบาทหรือ” ตู๋กูโยวชะงักไปครู่
“ใช่ แบบนี้จะช่วยลดความเคลือบแคลงที่จักรพรรดิจิ่งมีต่อเจ้าได้ไม่มากก็น้อย”
ตู๋กูโยวเข้าใจความหวังดีของเซียวว่านผิงทันที
“อีกอย่าง ตอนที่ท่านโหวมีสติในช่วงเช้า ดูเหมือนจะเริ่มจำเรื่องราวบางส่วนในตอนกลางวันได้แล้ว เรื่องนี้ก็ต้องบอกจักรพรรดิจิ่งด้วยเหมือนกัน”
ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมเซียวว่านผิงถึงทำแบบนี้ แต่ตอนนี้ก็ถามหาเหตุผลอะไรไม่ได้
ตู๋กูโยวรับคำสั่งแล้วก็เดินจากไป