ตอนที่ 153 หมาจนตรอก

ตอนที่ 153 หมาจนตรอก

ไม่ถึงสิบวัน เหลาสุราในย่านการค้าพลุกพล่านของเมืองหลวง ต่างก็กลายเป็นกิจการของเซียวว่านผิงไปเสียหมดแล้ว

ความเร็วราวกวาดล้างพายุเช่นนี้ ชวนให้ผู้คนต้องอึ้ง

ก็โทษเจ้าของเหลาสุราเหล่านี้ไม่ได้ หากไร้แขกสักวันสองวัน พวกเขาพอยังพอประคับประคองไหว

แต่ถ้าไร้แขกติดต่อกันถึงสิบวัน สติอารมณ์ของพวกเขาก็พังทลายลงเสียแล้ว

ประกอบกับต้นทุนการดำเนินกิจการเหลาสุรานั้นสูงลิ่ว พวกเขาจึงจำต้องถอนตัวจากไป

แน่นอนว่า ยกเว้นเหลาสุราอีกยี่สิบแห่งของเซียวว่านหรง

เนื่องจากตุนผงวิเศษไว้จำนวนมาก เวลานี้เขาก็ยังคงดึงดันฝืนทนอยู่

ส่วนเซียวว่านผิง สั่งให้กู่เซียวรีบรับช่วงต่อเหลาสุราแต่ละแห่ง แล้วจัดหาผงวิเศษมาใช้ปรุงอาหารทันที ทั้งยังขายในราคาเดิม

เรื่องนี้ทำให้กิจการของเหลาสุราทุกแห่งกลับสู่ภาวะปกติอย่างรวดเร็ว