กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 136 ใจทมิฬสันดานสุนัขป่า
โบกมือไปมา เซียวว่านผิงแสดงท่าทีว่าไม่ต้องใส่ใจ แล้วเอ่ยถามต่อ “จริงสิ อาการบาดเจ็บของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง”
“ขอบคุณท่านโหวที่เป็นห่วง หายดีไม่มีปัญหาแล้ว”
“เช่นนั้นก็ดี”
เซียวว่านผิงยิ้มบาง ๆ ควักตั๋วเงินปึกหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ วางไว้บนโต๊ะแล้วเลื่อนไปตรงหน้าหวังเซี่ยงอู่
“น้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ถือเป็นการตอบแทน ขอให้นายกองหวังอย่าได้รังเกียจ”
พอเห็นแบบนั้น สีหน้าของหวังเซี่ยงอู่ก็เคร่งขรึมลงทันที ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วคุกเข่าลงข้างหนึ่งทันที
“ท่านโหวทำเช่นนี้ไม่ได้ ผู้น้อยมาส่งข่าวให้ท่าน มิได้ทำเพราะหวังเงินทอง”
ยื่นมือไปพยุงอีกฝ่ายให้ลุกขึ้น เซียวว่านผิงตบเบา ๆ ที่บ่าของเขา