เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 122 ฝีปากกล้า
คบหากับเซียวว่านผิงมาตั้งนาน แต่กลับไม่รู้เลยว่าข้างกายเขามียอดฝีมืออันดับหนึ่งอยู่ด้วย
เรื่องนี้ทำให้แผ่นหลังของเซียวว่านชางเย็นวาบขึ้นมาทันที
ดูท่าว่าต่อจากนี้เวลาเดินทางไปไหน ภายนอกต้องให้เนี่ยหูพกคนมาเพิ่มเสียแล้ว
“พี่ห้า คนผู้นี้ร้ายกาจนัก ข้ายังมองไม่ทันด้วยซ้ำว่าเขาลงมืออย่างไร องครักษ์ของข้าก็ล้มระเนระนาดไปหมดแล้ว แถมธนูยังถูกแย่งไปหมดอีก” เซียวว่านหรงเล่าต่อ
“ถึงขั้นนั้นเลยหรือ” เซียวว่านชางอ้าปากค้างจนหุบไม่ลง
“ใครจะไปรู้ล่ะ” น้ำเสียงแหลมสูงของเซียวว่านหรงสั่นเครือเล็กน้อย ราวกับยังขวัญหนีดีฝ่อไม่หาย
“พูดแบบนี้ ถ้าเจ้าโง่หน่อมนั่นได้เลื่อนขั้นเป็นโหวขึ้นมาจริง ๆ แถมยังมีฝีมือฉกาจคอยคุ้มกัน วันหน้าหากเจ็ดน้องชายคิดจะจัดการเขา คงยิ่งยากขึ้นไปอีกล่ะสิ”
นี่คือเรื่องที่เซียวว่านชางไม่มีทางยอมให้เกิดขึ้นอย่างเด็ดขาด
ความตื่นตระหนกบนใบหน้าหายวับไป เซียวว่านหรงพลันป้องปากหัวเราะคิกคัก