กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 260 เกื้อหนุนเชื่อมต่อ ช่วยฉุกเฉินแถมสงเคราะห์
ชั้นปลูกพืชโลหะสูงสามเมตรเรียงรายเป็นแถว มองสุดสายตาก็ยังไม่เห็นจุดสิ้นสุด
บนชั้นไม่ใช่ต้นกล้าเหี่ยวแห้ง ทว่ากลับเป็นผักที่เติบโตอย่างบ้าคลั่งยิ่งยวด!
ผักกาดขาวสีเขียวมรกตใหญ่เท่ากะละมัง มะเขือเทศแดงก่ำดั่งหินโมรา แตงกวายังติดดอกมีหนาม ซ้ำยังมีผักกาดหอมและผักปวยเล้งผืนใหญ่
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมสดชื่นของดินและพืช
“นี่... นี่มันเป็นไปได้ยังไง...” ไป๋ฮว่าสาวเท้าเร็วไปยังหน้าชั้นปลูกพืชชั้นหนึ่ง มือสั่นเทาพลางลูบใบผักกาดขาวสดกรอบใบนั้นแผ่วเบา
ผิวสัมผัสอันแท้จริง ความชุ่มฉ่ำของน้ำอันเปี่ยมล้น