กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 244 เก็บถ่านหิน ทองคำดำถึงมือ
ซูอี้ใช้ขาสองข้างถีบส่งแรง ว่ายขึ้นไปด้านบน
“ซ่า!”
ซูอี้แหวกพ้นผิวน้ำออกมา
“ซูอี้!” เสียงของลู่สือเหยี่ยนแฝงความร้อนรนใจและความปีติยินดีอย่างยิ่ง
เขาเห็นซูอี้ที่โผล่พ้นผิวน้ำได้ในแวบเดียว เธออยู่ห่างจากรถไฟขนถ่านหินขบวนนั้นไม่ถึง 10 เมตรเท่านั้น
“ฉันไม่เป็นไร!” ซูอี้หอบหายใจระรอกใหญ่ โบกไม้โบกมือให้ลู่สือเหยี่ยน
เวลานี้ จระเข้ยักษ์บนผิวน้ำหนีเตลิดไปจนเกลี้ยง เหลือเพียงซากศพแหลกเหลวไม่กี่ซากลอยอยู่บนผิวน้ำ
อุณหภูมิลดฮวบเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ผิวน้ำเริ่มจับตัวเป็นก้อนน้ำแข็งลอยขนาดใหญ่แล้ว
ซูอี้ว่ายไปข้างรางรถไฟหมายเลขเจ็ด คว้าบันไดเหล็กริมขอบตู้รถไฟตู้หนึ่ง ออกแรงปีนขึ้นไป