เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 232 น้ำบริสุทธิ์ หลั่งไหลไม่ขาดสาย
ซูอี้ปิดวาล์วให้แน่น ในถังพลาสติกมีน้ำเฮยสุ่ยรองไว้ครึ่งถัง
เธอยื่นนิ้วออกมาหนึ่งนิ้ว แตะลงบนผนังถัง แล้วใช้กระแสจิตสั่งการ
น้ำเฮยสุ่ยครึ่งถังในนั้นพลันหายวับไปทันที
จิตสำนึกของซูอี้ติดตามเข้าไปในมิติทันที
ภายในมิติ น้ำเฮยสุ่ยครึ่งถังนั้นปรากฏขึ้นเหนือรางหินเว้าลึกที่เพิ่งเกิดขึ้นใหม่โดยตรง ก่อนจะเทซ่าลงบนก้อนหินพรุนสีดำพวกนั้น
ภาพอันน่าอัศจรรย์ใจพลันบังเกิดขึ้น
น้ำเฮยสุ่ยไหลผ่านผิวหน้าของหิน หินพวกนั้นราวกับเป็นเครื่องดูดฝุ่นที่มีชีวิต ดูดซับสิ่งเจือปนสีดำ คราบน้ำมัน หรือแม้แต่สารพิษที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าในน้ำเข้าไปจนหมดในพริบตา
น้ำเฮยสุ่ยไหลลงไปตามรางหิน ทุกครั้งที่ไหลผ่านไปหนึ่งนิ้ว คุณภาพน้ำก็ยิ่งใสกระจ่างขึ้นหนึ่งส่วน
ผิวหน้าของหินตกผลึกเป็นชั้นผลึกสีน้ำตาลดำ นั่นคือสารพิษที่ถูกแยกสกัดออกมา