ตอนที่ 230 การส่งเสบียงทางอากาศของทางการ ฐานหน้าหมายเลข 81

ตอนที่ 230 การส่งเสบียงทางอากาศของทางการ ฐานหน้าหมายเลข 81

ดินฟ้าอากาศไม่เป็นใจ ฝนที่หยุดตกไปได้ไม่ถึงสองวัน ช่วงบ่ายก็เริ่มเทลงมาอีกครั้ง

คราวนี้ไม่ใช่ฝนพรำต่อเนื่อง ทว่ากลับเป็นพายุฝนฟ้าคะนองที่พัดพาเอากระแสลมแรงคลั่งมาด้วย ลมหอบพัดกระหน่ำใส่ลวดหนามรอบนอกโรงงานเคมี ส่งเสียงหวีดแหลมบาดหู ผืนน้ำสีดำถูกแรงลมพัดจนกลายเป็นระลอกคลื่นสูงครึ่งเมตร ซัดกระแทกเข้ากับกำแพงอย่างรุนแรง

ซูอี้สวมเสื้อกันฝนกันน้ำสีดำ ยืนอยู่บนลานคอนกรีตด้านบนสุดของหลุมหลบภัย ลู่สือเหยี่ยนและต้าเหลิวต่างยืนอยู่ด้านหลังเธอ

มือของทั้งสามคนถือปืนไว้แน่น จ้องมองไปยังท้องฟ้าอันมืดมัวสลัว

“หึ่ง——”

เสียงคำรามก้องทุ้มต่ำระลอกหนึ่งดังฝ่าพายุฝนแว่วมาจากทิศเหนือ

เสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ สะเทือนจนแผ่นคอนกรีตใต้ฝ่าเท้าถึงกับสั่นสะท้าน นี่ไม่ใช่ฟ้าร้อง แต่เป็นเสียงของเครื่องยนต์ขนาดใหญ่