เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 224 วางระเบิดขีดจำกัด สัตว์ยักษ์ตื่นขึ้น
มอเตอร์ส่งเสียงคำราม เรือยางกระแทกโคลงเคลงอย่างรุนแรงบนเฮยสุ่ย
กระแสน้ำยิ่งมายิ่งเชี่ยวกราก น้ำเบื้องล่างผุดพลุ่งขึ้นมาเหมือนน้ำเดือด ม้วนตัวเป็นน้ำวนขนาดใหญ่ลูกแล้วลูกเล่า สองมือของอู๋ฮ่าวจับหางเสือของมอเตอร์ไว้แน่น เส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาเต็มหลังมือ
แล่นออกไปได้หลายร้อยเมตร ร่องน้ำด้านหน้าก็บีบแคบลงอย่างกะทันหัน
จากที่กว้างสิบกว่าเมตรพลันแคบลงเหลือไม่ถึง 5 เมตร ชั้นหินเหนือหัวกดต่ำลงมามาก แทบจะแนบติดกับผิวน้ำ เสาหินธรรมชาติขนาดใหญ่หนาสองต้นค้ำอยู่ในน้ำทางซ้ายและขวา ดูราวกับบานประตูสองบานที่ค้ำยันหินด้านบนเอาไว้แน่น
“ตรงนี้แหละ!” ซูอี้ชี้ไปที่เสาหินด้านหน้าพลางตะโกนขึ้นมา
อู๋ฮ่าวกัดฟันแน่น ดันมอเตอร์จนสุด เรือยางฝืนต้านกระแสน้ำไหลย้อน เข้าเทียบตรงกลางระหว่างเสาหินอย่างยากลำบาก ตัวเรือถูกกระแสน้ำซัดจนเอียงกะเท่เร่