กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 216 ผักหนึ่งตะกร้าสยบทั้งห้องประชุม
ในห้องประชุมไม่มีใครพูดอะไรสักคำ
เหลยเจิ้งเหมือนถูกถอดกระดูกสันหลัง ทรุดฮวบลงบนเก้าอี้ สีหน้าซีดเผือด เขาอ้าปากค้าง เนิ่นนานไม่อาจเค้นคำพูดออกมาได้แม้แต่คำเดียว คำพูดชุดนั้นของซูอี้เมื่อครู่เปิดโปงความลับก้นหีบของฝ่ายประสานงานจนหมดเปลือก
เจิ้งหย่วนเจิงนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน จ้องมองซูอี้ ในดวงตาชราอันขุ่นมัวคู่นั้นมีประกายแห่งการพินิจพิเคราะห์เพิ่มขึ้นมาสายหนึ่ง
ซูอี้รู้ดีว่าเพียงแค่ฝีปากไม่อาจเกลี้ยกล่อมคนพวกนี้ได้ บนแดนร้างที่มนุษย์กินมนุษย์แห่งนี้ เหตุผลจะพูดได้น่าฟังเพียงใด ก็ไม่เกิดผลเท่าเสบียงที่จับต้องได้จริง
ต้องงัดของจริงออกมาให้เห็น
ซูอี้เอียงศีรษะเล็กน้อย ส่งสายตาไปทางด้านหลัง
ลู่สือเหยี่ยนเคลื่อนไหว