กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 212 ความเร่าร้อนเพื่อกลบเครื่องดักฟัง
ในฝ่ามือของลู่สือเหยี่ยนมีก้อนพลาสติกสี่เหลี่ยมสีดำมะเมื่อมวางอยู่ มันมีขนาดเพียงแค่เล็บมือเท่านั้น ด้านหลังยังติดเทปกาวสองหน้าเอาไว้เล็กน้อย
เครื่องดักฟัง ฝีมือการทำค่อนข้างหยาบ แต่สำหรับในป้อมปราการใต้ดินแห่งนี้ถือว่าเพียงพอต่อการใช้งานแล้ว
คนของฝ่ายประสานงานไม่ซื่อตรงจริง ๆ ต่อหน้าทำเป็นสุภาพอ่อนน้อม ลับหลังกลับเปลี่ยนห้องพักห้องนี้ให้กลายเป็นห้องดักฟังไปตั้งนานแล้ว
ลู่สือเหยี่ยนมองซูอี้พลางชี้ไปที่ของในมือ นิ้วมือของเขาบีบแน่น ทำท่าบดขยี้ให้แหลกคามือ
ซูอี้ส่ายหน้า
เธอเหยียดนิ้วมือออกไป วาดเขียนตัวอักษรสองตัวลงบนโต๊ะในความว่างเปล่า “เก็บไว้”
หากบดขยี้ทิ้งตอนนี้ เหลยเจิ้งจะรู้ทันทีว่าพวกเขาจับได้แล้ว การแหวกหญ้าให้งูตื่นไม่มีประโยชน์อะไร เก็บมันไว้ ไม่แน่อาจยังปล่อยข่าวปลอมออกไปได้บ้าง