ตอนที่ 208 เดินหน้าอย่างไม่หันกลับ มุ่งสู่สิ่งที่ไม่รู้จัก

ตอนที่ 208 เดินหน้าอย่างไม่หันกลับ มุ่งสู่สิ่งที่ไม่รู้จัก

หกโมงเช้า

ท้องฟ้ายังคงมืดสนิท แต่ทิศทางลมเปลี่ยนไปแล้ว

ลมตะวันตกเฉียงเหนือที่พัดกระหน่ำตลอดทั้งคืนหยุดลงแล้ว ตอนนี้สิ่งที่พัดเข้ามาแทนคือลมใต้ที่หอบเอาไอน้ำหนาทึบ ลมที่ปะทะใบหน้าไม่เหมือนมีดกรีดเฉือนเนื้ออีกต่อไป ทว่ากลับมีความรู้สึกอบอ้าวเฉอะแฉะ หิมะทับถมบนพื้นก็แปรเปลี่ยนสภาพ เหยียบลงไปไม่มีเสียงดังกรอบแกรบแห้ง ๆ อีกแล้ว หากแต่ส่งเสียงแฉะดังพุช ๆ ชั้นน้ำแข็งใต้หิมะกำลังอ่อนยวบลง

บนลานว่างตรงเมืองชั้นนอกของโรงงานเคมี มีไฟสปอตไลต์กำลังวัตต์สูงส่องสว่างอยู่หลายดวง

รถรบตีนตะขาบดัดแปลงสีดำคันหนึ่งจอดอยู่กึ่งกลางลานว่าง เครื่องยนต์ดีเซลอุ่นเครื่องล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว ภายในท่อระบายอากาศพ่นควันสีขาวออกมาดัง “พึ่บ ๆ”