ตอนที่ 203 รอยแยกน้ำแข็งหิมะ ความหนาวสุดขั้วถดถอย

ตอนที่ 203 รอยแยกน้ำแข็งหิมะ ความหนาวสุดขั้วถดถอย

เจ็ดโมงเช้า ชั้นใต้ดินชั้นที่สองของคฤหาสน์

ฟืนในเตาไฟลุกไหม้ส่งเสียงเปรี๊ยะ ๆ อุณหภูมิในห้องหยุดอยู่ที่ยี่สิบองศาเหนือศูนย์ อบอุ่นมาก

บนโต๊ะอาหารทรงยาววางโจ๊กข้าวขาวควันกรุ่นไว้สองชาม ผักกาดดองหั่นฝอยหนึ่งจาน รวมถึงไข่ต้มสองฟอง และเสี่ยวหลงเปาทอดน้ำหนึ่งจาน

ซูอี้นั่งอยู่ข้างโต๊ะ ในมือถือช้อน กำลังกินโจ๊กอย่างไม่รีบร้อน

ลู่สือเหยี่ยนนั่งอยู่ตรงข้ามเธอ กินโจ๊กหมดในไม่กี่คำ เขาวางชามลง หยิบผ้าฝ้ายสะอาดผืนหนึ่งข้าง ๆ มาเริ่มเช็ดลำกล้องปืนของปืนพกกล๊อกในมือ

ถงถงยังคงนอนหลับอยู่ชั้นบน อู๋ฮ่าวออกไปเมืองชั้นนอกตั้งแต่เช้าตรู่ เพื่อนำเสบียงที่จัดสรรของวันนี้ไปส่งให้พวกทหารผ่านศึก

ช่วงเวลานี้ ชีวิตความเป็นอยู่ดำเนินไปอย่างมั่นคงมาก