เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 189 ผู้รู้จักกาลเทศะคือยอดคน
ลู่สือเหยี่ยนเดินขึ้นหน้าไป ล้วงบุหรี่ที่แบนยับเล็กน้อยมวนหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้วคาบไว้ที่ปาก จากนั้นก็ล้วงออกมาอีกมวน ยื่นไปตรงหน้าอู๋ฮ่าว
“พอได้แล้ว เป็นผู้ชายอกสามศอก ร้องไห้สักสองแอะก็พอ ขืนกลับไปให้ถงถงเห็นสภาพขี้แพ้แบบนี้ของนาย คงคิดว่าพวกฉันรังแกนายข้างนอกแน่” น้ำเสียงของลู่สือเหยี่ยนแฝงการหยอกเย้าไว้เล็กน้อย
อู๋ฮ่าวเงยหน้าขึ้น ปาดน้ำตาและน้ำมูกบนใบหน้าอย่างลวก ๆ หนึ่งที
เขารับบุหรี่ในมือของลู่สือเหยี่ยนมา มือที่สั่นเทาจุดไฟสูบ แล้วสูดเข้าไปคำโตอย่างแรง กลิ่นฉุนแสบของใบยาสูบเกรดต่ำสำลักจนเขาไอไม่หยุด แต่ก็กดอารมณ์ของเขาให้สงบลงได้เช่นกัน
“อาจารย์ พี่ซู”
อู๋ฮ่าวลุกขึ้นยืน คีบบุหรี่ไว้ สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน