เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 174 ชายชาตรีออดอ้อน ตีวัวกระทบคราด
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น
ซูอี้นั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นชั้นใต้ดินชั้นที่สอง มือถือชาอุ่นหนึ่งถ้วย
“ไปเรียกตู้เชียนเชียนลงมา” ซูอี้บอกกับอู๋ฮ่าว
อู๋ฮ่าวขานรับคำหนึ่ง แล้วเดินตามบันไดขึ้นไปชั้นใต้ดินชั้นที่หนึ่ง ครู่เดียว ตู้เชียนเชียนก็ตามหลังอู๋ฮ่าวเดินตัวสั่นงันงกลงมา
เธอสวมเสื้อไหมพรมตัวเก่าที่ซักจนสีซีดขาว ผมเผ้ารวบไว้ลวก ๆ ด้านหลังศีรษะ สองสามเดือนมานี้ถูกขังอยู่ในห้องพยาบาล เธอผอมลงไปไม่น้อย จริตหญิงชาวาที่เคยทำออดอ้อนชดช้อยแต่เดิมถูกขัดเกลาจนหายไปเกินครึ่ง สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความระแวดระวังประหนึ่งนกตื่นเกาทัณฑ์
“คุณ……คุณหนูซู คุณเรียกฉันเหรอ” ตู้เชียนเชียนยืนอยู่ห่างจากโต๊ะน้ำชาไปสองสามก้าว สองมือขยำชายเสื้อด้วยความกระวนกระวายใจ
ซูอี้คว่ำถ้วยชาลง ช้อนสายตาขึ้นมองเธอ
“นั่งสิ” ซูอี้ชี้ไปที่โซฟาเดี่ยวฝั่งตรงข้าม
ตู้เชียนเชียนไม่กล้านั่งเต็มก้น ได้แต่นั่งหมิ่น ๆ แตะขอบโซฟาเพียงครึ่งเดียว