ตอนที่ 140 ขโมยเวลาครึ่งวันอันแสนสุข

ตอนที่ 140 ขโมยเวลาครึ่งวันอันแสนสุข

“เหม่ออะไรอยู่ ตามมือฉันสิ” ซูอี้สังเกตเห็นว่าเขาใจลอย จึงบีบนิ้วมือของเขาเบา ๆ

“ได้” ลู่สือเหยี่ยนดึงมโนจิตกลับมา มุมปากยกยิ้มเป็นเส้นโค้งที่อ่อนโยนอย่างยิ่ง “เขียนอะไรดี”

“เขียนชื่อของพวกเรากันเถอะ”

ซูอี้จับมือเขาจรดลงบนกระดาษเซวียนฝั่งขวา บรรจงเขียนทีละขีดทีละเส้นอย่างตั้งใจยิ่งเป็นอักษรสามตัว ลู่สือเหยี่ยน

เพราะเป็นตัวอักษรที่ทั้งสองคนร่วมกันเขียน อักษรสามตัวนี้จึงมีทั้งความอ่อนหวานประณีตของอักษรเสี่ยวข่ายจากซูอี้ และแฝงโครงสร้างอันดุดันเฉียบคมจากแรงข้อมือโดยไม่รู้ตัวของลู่สือเหยี่ยน

ต่อมา ข้าง ๆ อักษรสามตัว “ลู่สือเหยี่ยน” ซูอี้ก็จับมือเขาเขียนอักษรสองตัว “ซูอี้” ลงไปอีก