ตอนที่ 138 โล่งอกไปที ค่อย ๆ ฟื้นตัว

ตอนที่ 138 โล่งอกไปที ค่อย ๆ ฟื้นตัว

ชั้นใต้ดินระดับสอง

แสงไฟในห้องนอนใหญ่ถูกปรับให้สลัวมาก

ซูอี้นอนอยู่บนเตียง นิ้วมือขยับเบา ๆ เล็กน้อย

เธอรู้สึกว่าในลำคอมีรสชาติเย็นสดชื่นสายหนึ่ง ไหลตามหลอดอาหารลงไปในกระเพาะอาหารอย่างต่อเนื่อง ช่วยกดทับอาการปวดหนึบแทบระเบิดในสมองลงไปได้มากกว่าครึ่ง

เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

การมองเห็นไม่สั่นไหวอีกต่อไป ลวดลายบนเพดานมองเห็นได้อย่างชัดเจน

“ฟื้นแล้วเหรอ”

มีความเคลื่อนไหวดังมาจากข้างเตียง ลู่สือเหยี่ยนโน้มตัวลงมา ใบหน้ายื่นเข้ามาใกล้มาก