เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 133 พยายามทำกสิกรรม เผชิญผลสะท้อนกลับครั้งแรก
พอกลับมาถึงชั้นใต้ดินชั้นที่สอง
ซูอี้ก็ลงกลอนประตูด้านในของพื้นที่พักผ่อน เอนกายนอนลงบนเตียงแล้วหลับตาลง
เพียงกระแสจิตสั่งการ ร่างทั้งร่างของเธอก็พลันเข้าสู่ห้วงมิติ
สภาพภายในมิติยังคงเป็นเฉกเช่นเดิม ผืนดินดำอันกว้างใหญ่ เนินหญ้าในระยะไกล รวมไปถึงทะเลสาบน้ำไหลสายนั้นที่ใสกระจ่างจนมองเห็นก้นบึ้ง
ซูอี้ก้าวเดินไปยังริมขอบของดินดำ เธอไม่ได้แตะต้องข้าวสารและแป้งสาลีที่บรรจุเป็นกระสอบซึ่งเก็บรวบรวมมาจากซูเปอร์มาร์เก็ต ทว่าเธอได้นำเอาหลอดเมล็ดพันธุ์ดั้งเดิมที่ได้มาจากเว่ยเฉิงเต๋อออกมาแยกไว้ต่างหากหลายร้อยหลอด วางไว้ตรงที่ว่างผืนหนึ่งเพื่อแยกกักให้พ้นจากบรรดาเสบียงที่มีอยู่เดิม
ผืนดินดำแห่งนี้กว้างใหญ่เกินไป เธอจึงวางแผนจะถางที่แปลงเล็ก ๆ สักแปลงเพื่อทดลองหยั่งเชิงดูก่อน