ตอนที่ 117 ใช้เด็กหญิงอายุสิบสองปีเป็นตัวประกัน

ตอนที่ 117 ใช้เด็กหญิงอายุสิบสองปีเป็นตัวประกัน

“อาจารย์... เร็ว... กองกำลังขนาดใหญ่ของค่ายหมาป่าดำ... มีอาวุธหนัก...”

อู๋ฮ่าวนอนอยู่บนโต๊ะเหล็ก เบิกตากว้างจนแทบถลน มือจิกขอบโต๊ะไว้แน่น ลำคอส่งเสียงหอบหายใจเหมือนเครื่องสูบลมพัง ๆ เขาเพิ่งฟื้น สมองยังคงติดอยู่กับคืนวันที่ถูกไล่ล่า พลางดิ้นรนคิดจะปีนลุกขึ้นมา

ลู่สือเหยี่ยนก้าวยาว ๆ เข้าไป มือซ้ายกดไหล่ของเขาไว้ แล้วกดเขากลับลงไปบนโต๊ะอย่างแรง

“นอนลงไปเฉย ๆ อย่าขยับซี้ซั้ว” น้ำเสียงของลู่สือเหยี่ยนทุ้มต่ำ แฝงไว้ด้วยพละกำลังที่ทำให้ผู้คนรู้สึกสงบลงได้ “ที่นี่คืออาณาเขตของฉัน ประตูล็อกแน่นหนา พวกมันเข้ามาไม่ได้ นายปลอดภัยแล้ว”

อู๋ฮ่าวชะงักไปครู่หนึ่ง เขาหอบหายใจคำโต สายตาค่อย ๆ ปรับโฟกัส