เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 393 บทสรุป 9 (ตอนพิเศษเล็ก ๆ)
ความรักที่ฮั่วสือซวี่และซ่งหนานอีมีต่อเผยหยุนเอ๋อร์ไม่เคยเปลี่ยนเลยตั้งแต่เธอยังเล็กจนโต
บนโต๊ะอาหารล้วนเป็นกับข้าวที่เผยหยุนเอ๋อร์ชอบกินทั้งนั้น
เห็นฮั่วยฺหวิ่นหลี่เดินลงมาจากชั้นบน ซ่งหนานอีจึงเรียกเขาไว้ “ถึงเวลากินข้าวแล้ว จะไปไหน อีกเดี๋ยวหยุนเอ๋อร์จะมากินข้าวที่นี่”
“แม่ ผมจะไม่กินข้าวที่บ้านแล้ว ผมต้องไปกลุ่มบริษัทสักหน่อย เย็นนี้อาจมีเลี้ยงรับรอง ไม่ต้องรอผม” เขาชะงักฝีเท้าเล็กน้อย
“มีหยุนเพ่ยอยู่เป็นเพื่อนก็พอ ผมอยู่หรือไม่อยู่ก็เหมือนกัน”
ฮั่วยฺหวิ่นหลี่กลับมาจากต่างประเทศแล้วก็ยุ่งอยู่ตลอดเวลา
บริษัทของตัวเองย้ายกลับมาเมืองเจียงเฉิง อีกทั้งฮั่วสือซวี่ก็มอบธุรกิจส่วนใหญ่ของกลุ่มบริษัทให้เขาจัดการ
พอยุ่งขึ้นมา แม่อย่างเธอบางทีทั้งเดือนก็ไม่ได้เจอเขาสักหน้า
ซ่งหนานอีสงสารลูกชาย แต่ก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้ ถึงขั้นต้องเรียนรู้ที่จะปรับตัว