กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 387 บทสรุป 3 (ตอนพิเศษนิดหน่อย)
ซ่งหนานอียังมองไม่เห็นสีเลือดฝาดบนใบหน้าเลย อ่อนแออย่างมาก
เขาไม่อยากใช้คำว่า “ร่างซูบผอมแห้งเหี่ยว” มาเรียก
แต่แม่ที่อยู่ตรงหน้าเขาในยามนี้ ช่างน่าเวทนาสงสารเหลือเกิน
ฮั่วยฺหวิ่นหลี่ก้าวเท้าเข้ามาอย่างรวดเร็ว โอบซ่งหนานอีเข้าไปในอ้อมแขนอย่างเบามือ
“แม่ ป่วยหนักถึงเพียงนี้ ทำไมไม่รีบบอกผมแต่เนิ่น ๆ” น้ำเสียงของเขาทึมหนัก เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดต่อตัวเอง
“พ่อบอกเพียงว่าแม่ไม่สบาย ไม่ได้บอกว่าหนักถึงขนาดนี้…ผมเนี่ย…”
เขาสมควรตายเสียจริง
“ล้วนเป็นเรื่องไม่คาดคิด ตอนนี้หายดีแล้ว” ซ่งหนานอียกมือที่ไร้เรี่ยวแรงขึ้นมา ตบหลังลูกชายเบา ๆ ราวกับปลอบเขาเมื่อครั้งยังเด็ก
“แม่จะค่อย ๆ ฟื้นฟูร่างกายให้ดีขึ้น พ่อของลูก…ดูแลแม่ได้เป็นอย่างดี”