กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 272 ความสัมพันธ์นี้รัดตรึงไว้เพียงฉันคนเดียว
“ปัญหาระหว่างฉันกับเขา ไม่ใช่การคุยกันแล้วจะแก้ได้” เติ้งเสวี่ยเม้มริมฝีปาก ไม่อยากคุยเรื่องหนักอึ้งแบบนี้อีก
“ฉันจำได้ว่าตอนเด็กคุณชอบกินหมูตุ๋นซีอิ๊วมาก ฉันจะบอกแม่ให้เพิ่มหมูตุ๋นซีอิ๊วอีกจาน”
“เรื่องนี้คุณก็ยังคิดถึงอีก”
“ก็ใครใช้ให้เราเห็นใจกันเพราะเคราะห์เดียวกันล่ะ” เติ้งเสวี่ยยิ้ม ลุกไปห้องครัว
ใจของหลฺวี่อี้เว่อุ่นวาบ
สมัยเรียน ถึงเติ้งเสวี่ยกับแม่จะถูกไล่ออกจากบ้านบ่อย ๆ แต่เธออย่างน้อยก็ยังมีแม่ มีอ้อมกอดที่อบอุ่น
ส่วนเขา…ไม่มีอะไรเลย
สิ่งแรกที่เขาทำหลังจากหาเงินได้ คือไปสั่งหมูตุ๋นซีอิ๊วที่ร้านอาหาร กินจนอาเจียน
แต่ก็ไม่สามารถหาคืนรสชาตินั้นได้อีก