กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 เขาอ่อนแอเกินไป
“เธอแค่ไม่กลัวคนแปลกหน้าเท่านั้น” เธอยื่นของเล่นให้เด็กหญิงตัวน้อยเล่น
ยกกาแฟบนโต๊ะขึ้นมาจิบเบา ๆ
ลู่เว่ยเชียนละสายตากลับอย่างอาลัย “เธอเลี้ยงง่ายไหม”
“ก็พอไหว”
เผยอินไม่เงยหน้า
เอาแต่จิบกาแฟ
ลู่เว่ยเชียนวางคีย์การ์ดใบหนึ่งลงตรงหน้าเผยอิน “ผมซื้อบ้านไว้ที่หัวหยวนหลังหนึ่ง สองร้อยตารางเมตร ไม่ถือว่าใหญ่ สามห้องนอน พอสำหรับครอบครัวสามคน”
เผยอินไม่เข้าใจความหมายของเขา
ราวกับคาดหวังให้เขาพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็กลัวว่าเขาจะพูดมันออกมา