เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 197 ฉันไม่กลัวตาย กลัวแค่ไม่ได้แก่เฒ่าไปด้วยกัน
ฮั่วสือซวี่ส่งยิ้มที่ไม่ถึงดวงตา กระตุกมุมปาก “ที่ผมหมายถึงคือ ผมจะเฝ้ารอจนเมฆคลี่และเห็นแสงจันทร์เอง”
“พี่เขย คุณต้องระวังคำพูดคำจาให้ดี ๆ นะ” ซ่งซิงเยี่ยนที่ชอบดูเรื่องวุ่นวายและไม่กลัวเรื่องใหญ่เอ่ย “ผมว่านะพี่เจ๋อฉิน
เขาเป็นคนดีทีเดียวนะ สองบ้านเราเดิมทีเป็นเพื่อนบ้านกัน ตอนเด็ก ๆ พี่สาวผมเอาแต่เล่นกับเขา ตอนนี้เขานะเป็นผู้บริหาร
ระดับสูงของบริษัทติดอันดับ 500 ของโลก เก่งมากเลยนะ คุณ…”
ซ่งหนานอีถลึงตามองซ่งซิงเยี่ยนหนึ่งที
เขารีบหุบปากทันที “โอเค ผมไม่พูดแล้ว ผมจะไปที่ครัว ไปดู ‘พี่เขย’ ของผมสักหน่อย”
ซ่งซิงเยี่ยนหัวเราะคิกคักแล้ววิ่งจากไป
ฮั่วสือซวี่ทำหน้าเหมือนถูกข่มเหง ย้ายตัวเข้ามาใหม่ นั่งลงข้างซ่งหนานอี
ซ่งหนานอีเลื่อนไปนั่งที่ว่างข้าง ๆ หนึ่งที่