กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 เธอเป็นของฉัน และจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป
ตอนที่ซ่งหนานอีตื่นขึ้นมา มันก็เป็นเช้าวันถัดไปแล้ว
แสงแดดจ้าเฉียบ สาดเข้ามาทางหน้าต่าง อบอุ่น บนกิ่งไม้ด้านนอกหน้าต่าง หิมะกำลังละลายลงทีละน้อย
ฮั่วสือซวี่ไม่อยู่
พยาบาลบอกว่า ตอนที่ฟ้ายังไม่สว่าง เขารับโทรศัพท์สายหนึ่งแล้วก็ออกไป
“ฉันเห็นคุณฮั่วท่าทางเหมือนมีเรื่องด่วน แต่เขากำชับฉันเป็นพิเศษว่าต้องคอยดูขวดน้ำเกลือให้คุณดี ๆ”
พยาบาลสาวถอดเข็มให้ซ่งหนานอี แล้วชำเลืองมองปรอทวัดอุณหภูมิ “คุณนายฮั่ว คุณหายไข้แล้ว”
“ขอบคุณ”
ซ่งหนานอีกดจุดที่เข็มแทง พลางเงยหน้ามองเวลา
หมอบอกว่า วันนี้แม่ต้องเข้ารับการผ่าตัดก่อน