เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 54 ดวงตาภูตผีและการพบพานที่ไม่คาดฝัน
หลินชิงไป๋ขมวดคิ้วมององค์หญิงแห่งเผ่าอูอยู่เนิ่นนาน ราวกับยังไม่อาจทำความเข้าใจกับสิ่งที่เพิ่งได้ยิน
องค์หญิงแห่งเผ่าอูหันกลับไปโบกมือให้คนทั้งสองที่ยืนอยู่ด้านหลัง ก่อนเอ่ยสั่งว่า “จัดที่นั่งให้ท่านเซียนจุนชิงหยวน”
อันถูและหญิงสาวผู้มีลวดลายเสือดาวบนร่างรีบค้อมกายรับคำ จากนั้นเดินเข้ามาเชิญหลินชิงไป๋และคนอื่น ๆ นั่งลง พร้อมรินชาให้อย่างนอบน้อม ท่าทีหยิ่งผยองและแข็งกร้าวเมื่อครู่หายไปจนหมดสิ้น
องค์หญิงนั่งลงข้างหลินชิงไป๋ ส่วนเหอฟางเหลิ่งและคนอื่น ๆ นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ขณะที่คนทั้งสองของเผ่าอูยืนขนาบซ้ายขวาอยู่ด้านหลังองค์หญิงราวกับเป็นแขนขาของนาง
องค์หญิงแห่งเผ่าอูไม่ได้คิดจะปิดบังเรื่องใดต่อหน้าคนนอก หลังจากได้พบสหายเก่าอีกครั้งในแดนเซียน ความตกตะลึงและยินดีเมื่อครู่ก็ค่อย ๆ สงบลง นางยกถ้วยชาขึ้นจิบอย่างผ่อนคลาย
หลินชิงไป๋จับจ้องนางไม่วางตา พยายามมองหาร่องรอยที่จะยืนยันว่าหญิงสาวตรงหน้าคือเหลียงเหยาชูจริง ๆ
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาจึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “เจ้าจะพิสูจน์ได้อย่างไร?”
องค์หญิงชะงักมือที่กำลังยกถ้วยชาขึ้นดื่ม ก่อนถามกลับว่า “ท่านต้องการให้ข้าพิสูจน์หรือ?”
หลินชิงไป๋พยักหน้า