บทที่ 18 หากข้าไม่ได้กลับมา

### บทที่ 18 หากข้าไม่ได้กลับมา

สิ้นเสียงอาสาอันชัดเจนกังวาน ซีอันก็ก้าวออกมาจากท้ายแถวขุนนาง

ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของทุกคน เขาก้าวเดินไปข้างหน้าทีละก้าว ก่อนจะคุกเข่าลงข้างเยว่ฮุย ประสานมือคำนับแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“ฝ่าบาท กระหม่อมยินดีติดตามแม่ทัพฉู่ไปยังเฉียนโจวพ่ะย่ะค่ะ”

คราวนี้เหล่าขุนนางต่างหันมองหน้ากันไปมา ก่อนที่สายตาของทุกคนจะเคลื่อนผ่านฝูงชนไปหยุดอยู่บนร่างของหลินชิงไป๋ซึ่งยืนอยู่แถวหน้า

หลินชิงไป๋ยืนอยู่ใต้เสามังกรพันใกล้กับบัลลังก์มังกร เนื่องจากตำแหน่งของเขาอยู่ด้านหน้ามากเกินไป จึงไม่มีผู้ใดมองเห็นสีหน้าของเขาในเวลานี้ได้อย่างชัดเจน

หากกล่าวว่าเยว่ฮุยยังอายุน้อยเกินไปจนทุกคนไม่อาจทำใจส่งเขาเข้าสู่สนามรบได้ เช่นนั้นซีอันก็ยิ่งอายุน้อยกว่าเยว่ฮุยถึงสามปี

เด็กหนุ่มวัยเพียงสิบสี่ปีที่กล้าอาสาออกศึกด้วยตนเอง ความกล้าหาญเช่นนี้ย่อมหาผู้ใดเทียบได้ยากยิ่ง

ฮ่องเต้ที่เมื่อครู่ยังมีสีพระพักตร์เหนื่อยล้า บัดนี้กลับเปลี่ยนเป็นสนพระทัยขึ้นมาทันที พระองค์โน้มพระวรกายมาด้านหน้าเล็กน้อย ก่อนจะตรัสถามซีอัน

“เจ้าต้องการไปเฉียนโจวจริงหรือ”