กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 179 ยังจะมองอีก เดี๋ยวจะกินตาซะเลย!
“เหยาเหยา เดี๋ยวลูกไปล้างผลไม้ป่ามาสักหน่อยแล้วเอาไปให้พี่ใหญ่ซ่ง ให้แม่ของพี่ใหญ่ซ่งได้ลองชิมด้วย” ถังสิงจวินพูด
“หา? พี่ชาย ผลไม้ป่ายังต้องเอาไปให้อีกเหรอ ถ้าเกิดเขาไม่เห็นคุณค่าเลยล่ะ”
ถังเหยาเหยาคิดว่าทางหนึ่งก็คือเธอรู้สึกว่าคนอื่นจะไม่เห็นคุณค่า อีกทางหนึ่งจริง ๆ แล้วเธอค่อนข้างไม่อยากไปส่ง ไม่ใช่ไม่อยากให้ซ่งชิงหลินกับพวกได้กิน แต่ไม่อยากไปพบแม่ของซ่งชิงหลิน
เธอรู้สึกอยู่เสมอว่าสายตาที่แม่ของซ่งชิงหลินมองเธอนั้นไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไร
ยังไงก็รู้สึกไม่สบายใจ เธอไม่อยากไป
ถังเหยาเหยาพูดว่า “พี่ชาย ผลไม้จริง ๆ ของเขาเองก็กินไม่หมด คงไม่สนใจผลไม้ป่าของเรา ไม่จำเป็นต้องเอาไปให้ก็ได้มั้ง”