0133

⬢⬢⬢

ตอนที่ 133 โกรธตัวเองที่ไม่เอาไหน

จากนั้นเธอก็หลงเข้าไปในดวงตาลึกซึ้งของชายคนนั้น และออกมาไม่ได้อีกเลย

นั่นมันดวงตาชนิดไหนกัน!

ดวงตาที่ขาวดำชัดเจนราวกับมีวังน้ำวน ดูดคนเข้าไปในพริบตา

หัวใจดวงน้อยของถังเหยาเหยาเต้นตึกตัก ๆ ใบหน้าก็พลอยร้อนผ่าวขึ้นมาตามระลอก

สัมผัสเย็น ๆ ไหลผ่านมือไปทั่วทั้งร่าง แล้วร่างกายก็เริ่มอ่อนแรงอย่างไม่เอาไหน ราวกับจะทรุดลงไปกองบนตัวเขาในทันที

ถังเหยาเหยาตกใจกลัวกับความรู้สึกของตัวเอง ดึงช้อนที่ยังค้างอยู่ในปากซ่งชิงหลินกลับมาพรวด แล้วดึงกล่องข้าวคืน

ซ่งชิงหลินชะงักไป มองถังเหยาเหยาที่ลุกลี้ลุกลนอยู่นิ่ง ๆ