เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 86 มารดาสกุลถังโกรธ
ถังเหยาเหยารอนานจนหมดความอดทนแล้ว แต่ก็ระบายอารมณ์ไม่ได้ ได้แต่ทำหน้ามืดครึ้ม "แม่ ทำไมมาช้าขนาดนี้ล่ะคะ พวกเรารอนานมากแล้ว ใกล้จะแข็งตายกันอยู่แล้ว"
"มาช้าก็โทษใครล่ะ ใครให้พวกเธอตอนเช้าอ้อยอิ่งไม่ยอมไปกับพวกเรา ตอนนี้กลับมาโทษฉัน ตายเพราะหนาวก็สมควรแล้ว!" มารดาสกุลถังก็โกรธเหมือนกัน กว่าจะเบียดฝูงคนมาได้กลับต้องมารับอารมณ์จากลูก
"แม่เอาของมาให้หนูเถอะค่ะ หนูจะพาปิงปิงกลับแล้ว" ถังเหยาเหยาได้แต่กลั้นอารมณ์พูด
มารดาสกุลถังเหวี่ยงของลงอย่างเหลืออดแล้วก็เดินจากไป
ถังเหยาเหยากลั้นน้ำตาจัดเก็บของทีละชิ้น ปิงปิงก็เข้ามาช่วยถือของ
"พี่สาว อย่าไปถือสาแม่เลยนะ พี่ก็รู้ว่าบางทีแม่ก็เป็นแบบนี้" ปิงปิงมองถังเหยาเหยาที่ก้มหน้าอย่างระวัง แล้วพูดเบา ๆ