0062

⬢⬢⬢

ตอนที่ 62 ออกจากป่าลึก

แฉ่ว!

สายฝนตกลงมาจากกิ่งไม้สูงตระหง่าน

น้ำฝนปลายฤดูใบไม้ร่วงเย็นยะเยือกจนถึงกระดูก

แต่แม้สายฝนที่เย็นเฉียบเช่นนี้จะกระแทกใส่ร่างกายของถังเหยาเหยา ก็ไม่อาจดับเลือดร้อนที่ไหลเวียนอย่างรวดเร็วไปทั่วตัวเธอได้ ชั่วขณะหนึ่งเธอรู้สึกราวกับหยดน้ำที่กระแทกใส่ตัวระเหยหายไปในพริบตา

“ซู่ ซู่!”

เสียงฝนพุ่งเข้ามาในหูของถังเหยาเหยาอย่างฉับพลัน

ในความมืด เธอเห็นเงาขนาดมหึมาตัวหนึ่งกระโจนลงมาจากก้อนหิน พุ่งเข้าหาเธอ

เด็กหนุ่มเบื้องหน้าโอบเอวเธอไว้และยังวิ่งโซซัดโซเซ เงามหึมาในดวงตาของถังเหยาเหยาใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ