0018

⬢⬢⬢

ตอนที่ 18 ไปเมืองอำเภอ

"แน่นอน มีเท่าไรก็เอาเท่านั้น!"

ถังเหยาเหยาพยักหน้าอย่างแรง

อาจารย์เห็นว่าถังเหยาเหยาจริงจัง จึงเช็ดมือ ถอดผ้าเช็ดโต๊ะโยนลงบนโต๊ะแล้วพูดว่า "ตามฉันมา"

ถังเหยาเหยาได้ยินคำนี้ของอาจารย์ก็รู้ว่ามีลุ้น ดีใจจนยิ้มไม่หุบเดินตามอาจารย์เข้าไปในห้องด้านใน

แล้วถังเหยาเหยาก็เห็นอาจารย์เปิดฝาตู้เย็น ตู้เย็นโบราณนี้มีไว้เพื่อถนอมเนื้อหมูที่ขายไม่ออกโดยเฉพาะ ได้รับอนุมัติเป็นพิเศษ

ทั้งสหกรณ์ประชาคมมีแค่สองตู้ เขามีหนึ่งตู้ อีกตู้หนึ่งอยู่ที่ภัตตาคารของรัฐในสหกรณ์ประชาคม

อาจารย์ยกตะกร้าไม้ไผ่ที่เต็มไปด้วยหางหมูออกมา "มากมายขนาดนี้เธอเอาไหวเหรอ?"

ถังเหยาเหยามองดูคร่าว ๆ ประมาณร้อยกว่าชิ้น เธอพยักหน้าอย่างมั่นใจ