0004

⬢⬢⬢

ตอนที่ 4 อยากกินเนื้อแล้ว

ถังเหยาเหยาชื่นชมร่างกายใหม่นี้จนพอใจแล้ว สายตาก็เลื่อนไปที่ปลายเตาผิงนอน ผ้าห่มของพ่อแม่วางเรียงไว้อย่างเรียบร้อย หน้าหนาวทั้งครอบครัวจะนอนบนเตาผิงนอนในห้องเดียวกัน ทั้งอบอุ่นทั้งประหยัดฟืน

ตอนนี้เพราะนางป่วย พ่อแม่เลยย้ายมาล่วงหน้า เพื่อจะได้ดูแลนางตอนกลางคืนได้ใกล้ ๆ

พ่อแม่ไม่รู้ว่าออกไปทำงานที่ไร่ตั้งแต่เมื่อไหร่ นางหลับสนิทจนไม่รับรู้อะไรเลย

ปิงปิงยกโจ๊กแป้งข้าวโพดชามหนึ่ง แผ่นแป้งผสมสองชนิดทอดแผ่นหนึ่ง กับผักดองเค็มก้อนหนึ่งมาให้ถังเหยาเหยา แล้วก็ออกไป เขายังต้องไปโรงเรียน

ตอนเช้าตอนที่ถังเหยาเหยายังหลับอยู่ สองสามีภรรยาเห็นแก้มเล็ก ๆ ของนางแดงปลั่ง หลับสนิทมาก และไม่มีไข้แล้ว ในที่สุดก็โล่งใจ หายห่วง

ถังเหยาเหยาไม่รู้ว่าตัวเองป่วยแล้วลิ้นเพี้ยนหรืออย่างไร กินโจ๊กแป้งข้าวโพดกับผักดองเค็มก้อนแล้วยังรู้สึกอร่อยดี ไม่ได้กลืนยากอย่างที่คิดไว้ อาจจะเกี่ยวกับที่แต่เล็กของนางก็ใช้ชีวิตแบบนี้มาก็ได้