กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 187 ช่วยสยงเชาเหลียงเหรอ? ช่วยไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
พอถึงตอนค่ำ เสิ่นเนี่ยนฉือกลับนอนไม่หลับ ในใจไม่มีความมั่นใจเอาเสียเลย
แต่ไม่นอนแล้วจะทำอย่างไรได้? เจ้าของร่างเดิมคิดจะแย่งร่างของตัวเองคืน ก็ไม่จำเป็นว่าจะต้องแย่งชิงไปในห้วงฝันเสียหน่อย
“คุณไม่ต้องกลัวนะ ผมจะอยู่ข้าง ๆ คอยเป็นเพื่อนคุณแบบนี้แหละ” เถาจิ่งเซียนนอนลงข้างกายเสิ่นเนี่ยนฉือ กุมมือเธอไว้แล้วเอ่ยขึ้น
“ฉันรู้ค่ะ เฮ้อ มาเจอเรื่องแบบนี้เข้าคุณเองก็คงอึดอัดใจเหมือนกันใช่ไหมล่ะ ที่จริงก่อนหน้านี้ฉันคิดมาตลอดว่าตัวเองกับหนูหร่วนได้หลอมรวมเข้ากับโลกใบนี้แล้ว แต่ตอนนี้ถึงเพิ่งค้นพบว่าพวกเราไม่ได้หลอมรวมเข้าไปจริง ๆ เลย ครั้งนี้ถ้าไม่ได้ให้คำตอบที่น่าพอใจแก่เจ้าของร่างเดิม ฉันคงต้องจากโลกใบนี้ไปจริง ๆ แล้วล่ะค่ะ” เสิ่นเนี่ยนฉือกล่าว
“แล้วผมล่ะ?”
“คุณเหรอคะ?”
“ใช่ แล้วผมล่ะ? ตัวผมที่คุณรู้จักน่ะเป็นคนแบบไหนกัน?” เถาจิ่งเซียนอยากถามมานานแล้ว เพียงแต่ยังหาโอกาสไม่ได้
เขาอยากรู้เหลือเกินว่าในการรับรู้ของเสิ่นเนี่ยนฉือนั้น ตัวเขาเป็นคนอย่างไรกันแน่?