เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 169 ห้ามทิ้งผมกับลูกไปเด็ดขาด
ร่างของจินสือเยี่ยนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะนิ่งเงียบไปนาน
ในใจของซ่งเจี่ยอวี่เต้นรัวเป็นกลองเพล เธอรู้ดีว่าประโยคนี้สร้างแรงกระแทกทางจิตใจได้รุนแรงแค่ไหน
ชีวิตตลอดยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมาของเขา ครอบครัว เพื่อนฝูง ศัตรู รวมถึงโลกทั้งใบนี้ กลับเป็นเพียงตัวละครสมมติที่ถูกแต่งขึ้นจากปลายปากกาของใครบางคนเท่านั้น
ครู่ใหญ่ต่อมา จินสือเยี่ยนจึงค่อยๆ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งจนผิดปกติ
"หมายความว่า ผม ซ่งเจี่ยอวี่คนเดิม เซี่ยเหวย เฉิงจ้าน ทุกคนล้วนเป็นตัวละครที่ถูกปั้นแต่งขึ้นในนิยายงั้นเหรอ"
ซ่งเจี่ยอวี่หดคอเล็กน้อย พยักหน้ารับเบาๆ
อาการสติแตก ตกใจสุดขีด หรือเกรี้ยวกราดอย่างที่เธอคาดคิดไว้ ไม่มีปรากฏให้เห็นเลยแม้แต่น้อย
มีเพียงคำพูดเรียบๆ จากจินสือเยี่ยนที่เอ่ยออกมา "ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง"
"คุณไม่เป็นไรใช่ไหมคะ"