กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 ขนาดแต่งงานแล้วยังหย่าได้ นับประสาอะไรกับมีลูกด้วยกัน
จินสือเยี่ยนปล่อยให้เธอบีบมือตัวเองตามใจชอบ ต่อให้เจ็บจนปลายนิ้วชาเขาก็ไม่ขยับหนีแม้แต่น้อย พลางเอ่ยปลอบเสียงนุ่ม "ได้ ไม่คลอดแล้ว ตามใจคุณทุกอย่าง"
ซ่งเจี่ยอวี่เจ็บจนพูดไม่เป็นประโยคแล้ว
ในปากเอาแต่พึมพำซ้ำไปซ้ำมาว่า 'ไม่คลอดแล้ว' 'เจ็บเหลือเกิน' น้ำตาไหลปนกับเหงื่อหยดลงมาไม่ขาดสาย
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ในจังหวะที่ซ่งเจี่ยอวี่เกือบจะหมดสติ เสียงร้องไห้จ้าของทารกก็ดังก้องขึ้นภายในห้องคลอด
"คลอดแล้วครับ คลอดแล้ว!"
คุณหมอเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม
หัวใจที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายของจินสือเยี่ยนร่วงลงสู่ที่เดิมทันที