เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 129 ฟังจากน้ำเสียงแล้ว คุณไม่อยากให้ฉันไปเหรอ
ไม่รู้ว่าทำไม คำว่าลาก่อนประโยคนี้ กลับดูแฝงไปด้วยความรู้สึกมากมายกว่าทุกครั้ง
จินสือเยี่ยนมองเข้าไปในดวงตาของเธอ “ลาก่อน”
ซ่งเจี่ยอวี่ยืนอยู่ที่เดิม มองจินสือเยี่ยนก้าวขึ้นรถ รถเบนท์ลีย์สีดำแล่นออกจากลานบ้าน และลับสายตาไปอย่างรวดเร็ว
เธอยืนจ้องอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งดวงตาเริ่มแสบพร่า ถึงค่อยๆ ละสายตากลับมา
คราวนี้เธอต้องไปแล้วจริงๆ
ซ่งเจี่ยอวี่ก้มหน้าลง ซ่อนความขมขื่นในแววตาไว้ ก่อนหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในบ้านพัก
จังหวะนั้น นักโภชนาการเดินเข้ามาเพื่อถามเมนูอาหารกลางวันกับเธอ
ซ่งเจี่ยอวี่เอ่ยว่า “วันนี้ฉันมีนัดกับเพื่อน คุณไม่ต้องทำอาหารหรอก เลิกงานกลับบ้านได้เลย”
นักโภชนาการไม่ได้คิดอะไรมาก พยักหน้ารับคำ “ได้ค่ะคุณซ่ง งั้นดิฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ”