กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 ฉันเตือนคุณไว้ก่อนนะ อย่าทำอะไรรุ่มร่ามในที่สาธารณะ
บรรยากาศพลันกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที ซ่งเจี่ยอวี่นั่งตัวเกร็งทำตัวไม่ถูก ได้แต่แกล้งทำเป็นตั้งใจดูหนัง
แต่สองคนนั้นยิ่งจูบก็ยิ่งได้อารมณ์ ไม่สนใจสายตาคนรอบข้างเลยสักนิด เหลือแค่ถอดเสื้อผ้าเท่านั้นแหละ
จินสือเยี่ยนจ้องมองซ่งเจี่ยอวี่ เธอนั่งหลังตรงแหน่ว แม้สายตาจะมองจอภาพยนตร์ตรงหน้า แต่เห็นได้ชัดว่าใจลอยไปไกลแล้ว ใบหูที่แดงก่ำฟ้องทุกอย่างชัดเจน
สายตาของเขาร้อนแรงเกินไป จนซ่งเจี่ยอวี่สัมผัสได้โดยไม่ต้องหันไปมอง เธอจึงอดถามไม่ได้ “คุณมองฉันทำไม”
จินสือเยี่ยนไม่ตอบ สายตาเลื่อนลงไปหยุดอยู่ที่ริมฝีปากของเธอ
เมื่อรับรู้ได้ถึงสายตาของเขา หัวใจของซ่งเจี่ยอวี่ก็กระตุกวูบ