เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 ไม่มีสมองก็คือไม่มีสมอง แถมยังไม่รู้จักคิดซับซ้อน
คราวนี้เป็นฝ่ายจินสือเยี่ยนที่เงียบไปบ้าง
ซ่งเจี่ยอวี่ยิ้มขมขื่น "เห็นไหมล่ะ จริงๆ แล้วในใจคุณก็รังเกียจฉัน นับประสาอะไรกับคนในครอบครัวฉัน"
จินสือเยี่ยนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบ "เมื่อก่อนผมเคยรังเกียจคุณจริง แต่ตอนนี้ไม่แล้ว"
หัวใจของซ่งเจี่ยอวี่เต้นผิดจังหวะไปวูบหนึ่ง
จินสือเยี่ยนหมายความว่ายังไงกัน
ทว่าจินสือเยี่ยนไม่ได้สานต่อประเด็นนั้น "ถ้าคุณอยากให้ผมจัดหางานให้น้องชายคุณ ผมช่วยได้นะ"
จู่ๆ ซ่งเจี่ยอวี่กลับรู้สึกโหวงเหวงในใจอย่างประหลาด
เกลียดพวกพูดครึ่งๆ กลางๆ ที่สุดเลย อารมณ์เหมือนดูคลิปผู้ชายเซ็กซี่แล้วพอถึงวินาทีสุดท้ายดันตัดจบเฉย!
เธอส่ายหน้าปฏิเสธ "ไม่ต้องหรอก ปล่อยให้เขาไปหางานเองนั่นแหละดีแล้ว"