กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 267
"เป่ย... จวิน"
โจวเหย่พึมพำสองคำนี้อยู่ที่ริมฝีปากเบาๆ สองรอบ
"อืม ฉันชื่อโจวเหย่"
"ฉันรู้"
เกิดความเงียบงันมรณะขึ้นอีกระลอก
โจวเหย่ไม่ใช่คนช่างพูด และเป่ยจวินก็ไม่มีทางชวนโจวเหย่คุยเล่นอย่างแน่นอน ทั้งคนทั้งปีศาจนั่งนิ่งๆ เงียบๆ กันอยู่แบบนั้น